៣១ លក្ខណៈ នៃមនុស្សពុលនៅក្នុងស្ថាប័ន -

មនុស្សពុលនៅកន្លែងធ្វើការ បង្ហាញពីគំរូនៃឥរិយាបថ – ដូចជាការធ្វើបាប ការនិយាយដើមគេ ការលួចក្រេឌីដ និងភាពអវិជ្ជមានឥតឈប់ឈរ – ដែលបង្កើតបរិយាកាសអរិភាព និងស្ត្រេសខ្ពស់ និងធ្វើឱ្យសីលធម៌របស់បុគ្គលិកចុះខ្សោយ។ ប្រភេទសំខាន់ៗរួមមាន មនុស្សធ្វើបាប មនុស្សខ្ជិលច្រអូស មនុស្សល្ងង់ខ្លៅ និងមនុស្សទុក្ករបុគ្គល។ ដើម្បីគ្រប់គ្រងពួកគេ សូមបង្កើតព្រំដែនយ៉ាងតឹងរ៉ឹង កត់ត្រាឧប្បត្តិហេតុ ចៀសវាងការចូលរួមតែម្នាក់ឯង និងពិចារណាលើការកើនឡើងនៃធនធានមនុស្សប្រសិនបើចាំបាច់ ព្រោះមនុស្សប្រភេទនេះ ប្រហែលជាមិនធ្វើឱ្យស្ថាប័នដួលរលំភ្លាមៗនោះទេ តែពួកគេនឹងធ្វើឱ្យមនុស្សពូកែៗអស់ទឹកចិត្តបន្តិចម្តងៗ ហើយស្ថាប័ននឹងចុះខ្សោយទៅដោយស្ងាត់ៗ។ ចួនកាល ការបាត់បង់មនុស្សប្រភេទនេះ គឺជាការទទួលបានមកវិញនូវខ្យល់អាកាសដ៏បរិសុទ្ធសម្រាប់ស្ថាប័ន។ ខាងក្រោមនេះ ជាលក្ខណៈនៃមនុស្សដែលគ្មានសមត្ថភាព ហើយថែមទាំងជាជាតិពុលនៅក្នុងស្ថាប័ន៖

១. បង្កើតបក្សពួកនិយម ចូលចិត្តបែងចែកក្រុម បង្កើតការរើសអើង និងធ្វើឱ្យសាមគ្គីភាពក្នុងក្រុមចុះខ្សោយ។

២. លាក់បាំងព័ត៌មាន មិនព្រមចែករំលែកព័ត៌មានសំខាន់ៗដែលចាំបាច់សម្រាប់ការងារក្រុម ព្រោះចង់រក្សាអំណាចម្នាក់ឯង។

៣. ធ្វើការងារលំៗឱ្យតែរួចដៃ មិនយកចិត្តទុកដាក់លើគុណភាពការងារ ធ្វើឱ្យតែបង្គ្រប់កិច្ច បន្សល់ទុកបន្ទុកឱ្យអ្នកដទៃជួយបោសសម្អាត។

៤. ដើរតួជាជនរងគ្រោះជានិច្ច នៅពេលមានបញ្ហា តែងតែធ្វើរឿងឱ្យមើលទៅដូចខ្លួនឯងជាអ្នករងគ្រោះ ដើម្បីឱ្យគេអាណិត និងគេចពីការទទួលខុសត្រូវ។

៥. និយាយដើមថ្នាក់លើ និងមិត្តរួមការងារ បង្កើតពាក្យចចាមអារ៉ាមមិនពិតដែលធ្វើឱ្យខូចកេរ្តិ៍ឈ្មោះអ្នកដទៃ និងបរិយាកាសការងារ។

៦. មិនចេះជួយយកអាសាគ្នា បដិសេធមិនជួយអ្នកដទៃទោះបីជាខ្លួនអាចជួយបានក៏ដោយ ព្រោះគិតតែពីផលប្រយោជន៍ផ្ទាល់ខ្លួន។

៧. មានអំនួតខ្លាំងលើសសមត្ថភាព ជឿជាក់ថាខ្លួនឯងអស្ចារ្យជាងគេ ប៉ុន្តែលទ្ធផលការងារជាក់ស្តែងមិនបានពាក់កណ្តាលនៃសម្តីឡើយ។

៨. មកធ្វើការតែរូបកាយ គ្មានវិញ្ញាណ បណ្តោយឱ្យពេលវេលាកន្លងផុតទៅដោយមិនបានផលិតផលអ្វីឡើយ គ្រាន់តែមកបង្គ្រប់ម៉ោង។

អត្ថបទទាក់ទង៖ នៅពេលដែលមនុស្សខុសត្រូវបានដំឡើងឋាន នោះមនុស្សល្អបំផុតចាកចេញ

៩. មិនអភិវឌ្ឍខ្លួនឯង តែខ្លាចអ្នកដទៃពូកែជាង ជំនួសឱ្យការរៀនសូត្របន្ថែម បែរជាជ្រើសរើសវិធីបង្អាក់ ឬទាញអ្នកដទៃឱ្យដើរយឺតតាមខ្លួនទៅវិញ។

១០. ពូកែទទួលយកមុខមាត់ ជាងការទទួលខុសត្រូវ ឱ្យតែការងារជោគជ័យ គឺជាស្នាដៃរបស់ខ្លួន ប៉ុន្តែបើការងារបរាជ័យ គឺជាកំហុសរបស់ក្រុម។

១១. ពូកែស្ដីបន្ទោស តែមិនចេះដោះស្រាយ ចំណាយថាមពល និងពេលវេលាស្ទើរតែទាំងអស់ទៅលើការស្វែងរកអ្នកខុស ច្រើនជាងការស្វែងរកដំណោះស្រាយ។

១២. ប្រើមាត់ជំនួសឱ្យលទ្ធផលការងារ មានតែសំឡេងខ្លាំង និងភាពជឿជាក់លើខ្លួនឯងហួសហេតុ ប៉ុន្តែលទ្ធផលការងារជាក់ស្ដែងមិនដែលបង្ហាញឱ្យច្បាស់លាស់ឡើយ។

១៣. ខ្លាចការផ្លាស់ប្តូរ ដោយសារតែការផ្លាស់ប្តូរ នឹងធ្វើឱ្យភាពកម្សោយ ឬភាពគ្មានសមត្ថភាពរបស់ខ្លួនត្រូវលាតត្រដាង។

១៤. ចូលចិត្តបង្កើតបរិយាកាសអវិជ្ជមាន ចូលចិត្តនិយាយដើម បង្កាច់បង្ខូច និងបំបាក់ទឹកចិត្តមនុស្សដែលខិតខំប្រឹងប្រែងធ្វើការងារ។

១៥. មិនគោរពតួនាទីរបស់ទៃ ព្រោះគិតថាពិភពលោក និងមនុស្សគ្រប់គ្នា គួរតែវិលជុំវិញខ្លួនឯងជានិច្ច។

១៦. នៅយូរតែមិនរីកចម្រើន ប្រើពាក្យថា “បទពិសោធន៍” ដើម្បីបិទបាំងភាពមិនទទួលខុសត្រូវ និងការមិនព្រមផ្លាស់ប្តូររបស់ខ្លួន។

១៧. និយាយកុហកដើម្បីតែរួចខ្លួន… ហ៊ានប្រឌិតរឿង ឬកែខៃការពិត ដើម្បីការពារកំហុសរបស់ខ្លួន ឬដើម្បីយកចំណេញផ្ទាល់ខ្លួន។

១៨. ចាប់កំហុសអ្នកដទៃជាការងារចម្បង… ចំណាយពេលសង្កេតរកតែចន្លោះប្រហោងរបស់អ្នកដទៃ ដើម្បីយកមកបំបាក់មុខគេ ជាជាងជួយកែលម្អ។

១៩. មិនព្រមទទួលយកមតិរិះគន់ តែងតែគិតថាខ្លួនឯងត្រូវជានិច្ច ហើយចាត់ទុកមតិស្ថាបនាថាជាការវាយប្រហារផ្ទាល់ខ្លួន។

២០. លួចយកគំនិត ឬស្នាដៃអ្នកដទៃ បន្លំយកគំនិតល្អៗរបស់មិត្តរួមការងារទៅបង្ហាញថ្នាក់លើថាជាស្នាដៃរបស់ខ្លួនឯង។

២១. ច្រណែនឈ្នានីសអ្នកដែលមានសមត្ថភាព ជំនួសឱ្យការយកគេជាគំរូ បែរជាព្យាយាមរកវិធីបង្អាប់ ឬធ្វើបាបអ្នកដែលពូកែជាងខ្លួន។

២២. ប្រើអំណាចក្នុងផ្លូវខុស បើមានតំណែងបន្តិចបន្តួច តែងតែប្រើអំណាចនោះដើម្បីគាបសង្កត់ ឬធ្វើបាបអ្នកដែលនៅក្រោមបង្គាប់។

២៣. សន្យាចោល ងាយស្រួលនឹងសន្យាជាមួយអតិថិជន ឬក្រុម ប៉ុន្តែមិនដែលធ្វើតាមសម្ដីឡើយ។

២៤. ចេះគ្រប់រឿង តែធ្វើមិនកើត ចង់ដឹងចង់ឮ និងចូលជ្រៀតជ្រែកការងារអ្នកដទៃគ្រប់រឿង ប៉ុន្តែការងារខ្លួនឯងធ្វើមិនទាន់ចប់ផង។

២៥. បំបែកបំបាក់សាមគ្គីភាព ចូលចិត្តយកសម្តីម្នាក់ទៅប្រាប់ម្នាក់ទៀតក្នុងន័យអាក្រក់ ដើម្បីឱ្យមិត្តរួមការងារឈ្លោះគ្នា។

២៦. មើលងាយសមត្ថភាពអ្នកដទៃ តែងតែប្រើសម្តីមើលងាយ ឬវាយតម្លៃអ្នកដទៃទាបជាងខ្លួន ដើម្បីឱ្យខ្លួនឯងមើលទៅហាក់ដូចជាពូកែ។

២៧. គ្មានក្រមសីលធម៌វិជ្ជាជីវៈ ធ្វើអ្វីៗគ្រប់យ៉ាងដើម្បីតែផលប្រយោជន៍ និងការរស់រានរបស់ខ្លួន ទោះជាត្រូវក្បត់ទំនុកចិត្តស្ថាប័នក៏ដោយ។

២៨. តែងតែមានលេសរវល់ជានិច្ច នៅពេលមានការងារសំខាន់ដែលត្រូវទទួលខុសត្រូវ តែងតែរកលេសថារវល់ ដើម្បីឱ្យអ្នកដទៃធ្វើជំនួស។

២៩. និយាយច្រើន ធ្វើតិច ពូកែនិយាយផែនការ ឬទ្រឹស្តីខ្ពស់ៗ ប៉ុន្តែមិនដែលឃើញអនុវត្តឱ្យចេញជាលទ្ធផលមែនទែនម្តងណាឡើយ។

៣០. មិនគោរពពេលវេលាអ្នកដទៃ ចូលចិត្តមកប្រជុំយឺត ឬពន្យារពេលការងារដែលធ្វើឱ្យអ្នកដទៃត្រូវរង់ចាំ និងខាតពេលវេលា។

៣១. បង្អាក់សន្ទុះការងារក្រុម តែងតែលើកឡើងនូវបញ្ហាដែលមិនសមហេតុផល ដើម្បីឱ្យការសម្រេចចិត្តក្នុងក្រុមមានភាពយឺតយ៉ាវ។

ការមានបុគ្គលិកបែបនេះក្នុងស្ថាប័នច្រើនជាង ៥ នាក់ អាចធ្វើឱ្យវប្បធម៌ការងារដួលរលំ។ ការសម្អាតជាតិពុលទាំងនេះ មិនមែនជាទង្វើអមនុស្សធម៌ទេ ប៉ុន្តែវាជាការការពារសុខភាពរបស់ស្ថាប័ន និងមនុស្សល្អៗដែលនៅសេសសល់។

សៀវភៅការគ្រប់គ្រងធនធានមនុស្ស – របៀបទទួលបាន អភិវឌ្ឍ ប្រើប្រាស់ និងគ្រប់គ្រងធនធានមនុស្សប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពក្នុងយុគសម័យបញ្ញាសិប្បនិម្មិត