រឿងខ្លី៖ អំពិលអំពែក​ និងភ្លើងគប់

មានក្មេងជំទង់ចិត្តក្តៅ​ម្នាក់​ ដែលមានភាពជឿជាក់លើខ្លួនឯងខ្លាំង តែគេមានអារម្មណ៍មិនពេញចិត្តជាខ្លាំងនៅពេលដែលខ្លួនគ្មានឱកាសបញ្ចេញសមត្ថភាពរបស់ខ្លួន​ ទើបធ្វើអោយគេចូលចិត្តមើលគ្រប់យ៉ាងក្នុងផ្លូវអវិជ្ជមានជានិច្ច​។

ថ្ងៃមួយជីតារបស់គេបាននិយាយជាមួយគេថា​៖ “តាបានដឹងមកថា​ នៅក្នុងព្រៃមានហ្វូងអំពិលអំពែកច្រើនណាស់​ ហើយក៏ឮមកទៀតថា​ មានតែមនុស្សដែលឆ្លាតប៉ុណ្ណោះទើបរកហ្វូងអំពិលអំពែកនោះឃើញ​។ តាមសមត្ថភាពឯង​ តាគិតថាអាចរកហ្វូងអំពិលអំពែកនោះឃើញ​។ ឯងគួរតែសាកល្បងទៅរកមើល!” 

យប់នោះក្មេងជំទង់ម្នាក់នោះ​ បានដើរចូលព្រៃ​ ដើម្បីរកហ្វូងអំពិលអំពែកនោះ​ តែគេត្រឡប់មកវិញដោយក្តីខកបំណងជាខ្លាំង​ ដោយមិនត្រឹមតែរកហ្វូងអំពិលអំពែកមិនឃើញ​ ​ហើយត្រូវមូសខាំកន្ទូលពេញដៃពេញជើង​ថែមទៀតផង​។ 

ក្មេងជំទង់នោះ​មកបន្ទោសលោកតារបស់គេទាំងព្រឹកនៅពេលដែលគេត្រលប់មកវិញថា​៖ “សប្បាយណាស់មែនទេលោកតា​ លោកតាលេងសើចជាមួយខ្ញុំមែនទេ?”

ជីតារបស់ក្មេងជំទង់នោះឆ្លើយ​៖ “ទេចៅ​!​ តាមិនបានកុហកចៅទេ ក្នុងព្រៃនោះមានហ្វូងអំពិលអំពែកពិតមែន​ បើចៅមិនជឿ ចាំយប់នេះតានាំចៅទៅមើល​ដោយផ្ទាល់។”

លុះយប់ឡើងក្មេងជំទង់នោះកាន់គប់ភ្លើងនាំជីតារបស់គេដើរចូលទៅក្នុងព្រៃដដែលនោះ​។ គេព្យាយាមវែករកមើលអំពិលអំពែកតាមគុម្ពស្មៅ​ជាច្រើនលើកច្រើនសារ​ តែក៏មិនឃើញហ្វូងអំពិលអំពែកបង្ហាញខ្លួនសោះឡើយ​។ រហូតដើរដល់ប្របមាត់អូរ… “ឃើញទេលោកតា​!​ មួយក្បាលក៏មិនឃើញដែរ​!​ អំពិលអំពែកនៅឯណា?”

នៅពេលដែលក្មេងជំទង់និយាយចប់ភ្លាមនោះ ជីតារបស់គេក៏បានឈោងដៃទៅយកគប់ភ្លើងពីដៃចៅប្រុសរបស់គាត់​ រួចហើយជ្រមុចចូលទៅក្នុងទឹកដើម្បីឲ្យវារលត់​…

“តា​!​ តា​!​ តា ពន្លត់ភ្លើងធ្វើអី​  ងងឹតអញ្ចឹងខ្ញុំរកអំពិលអំពែកម៉េចនឹងឃើញទៅ​ …!”​ ក្មេងជំទង់និយាយអារម្មណ៍ក្រេវក្រោធ។

ជីតារបស់ក្មេងម្នាក់នោះមិនបានឆ្លើយតបអ្វីទេ​ គ្រាន់តែលើកដៃធ្វើកាយវិការអោយចៅប្រុសរបស់គាត់ស្ងាត់មាត់​ រួចក៏ចង្អុលឲ្យចៅគាត់សម្លឹងទៅមើលនៅជុំបរិវេណនោះ​ 

មិនយូរប៉ុន្មា​ន​ ក្នុងព្រៃដែលស្ថិតក្នុងស្បៃងងឹតឈឹង​ ចាប់ផ្តើមមានពន្លឺភ្លឹបភ្លែត​របស់អំពិលអំពែកពាសពេញ​។ 

ក្មេងជំទង់ឧទានឡើង​៖ “​លោកតា​ អំពិលអំពែកចេញមកហើយ​! មើលហ្ន​ ពួកវាចេញមកហើយ​!”​  

ជីតាប្រាប់ចៅ​វិញថា៖ “ទេ​!​ វាមិនមែនទើបតែចេញមកទេ​ វានៅទីនេះជាមួយរហូតតាំងតែពីយើងចូលមកដល់ម៉្លេះ។​”​  

ចៅសួរតា​៖ “ចុះហេតុអ្វី​បានជាមុននេះខ្ញុំរកមិនឃើញ​?​”​

តាឆ្លើយតបទៅកាន់ចៅរបស់គាត់​វិញថា៖ “ដោយសារគប់ភ្លើងរបស់ឯងវាភ្លឺពេក​ គ្រាន់តែពន្លត់ភ្លើងនោះចេញ​ ដើម្បីអោយខ្សែភ្នែករបស់ឯងស៊ាំជាមួយនឹងភាពងងឹតនោះ​ នោះទើបចៅអាចមើលឃើញអំពិលអំពែកទាំងនោះបានហើយ។”

  • ភាពងងឹត​ មិនមែនន័យថាត្រូវអស់ផ្លូវត្រូវទៅបន្ត
  • ភាពងងឹត​ មិនមែនន័យថាខ្សែជីវិតត្រូវដួលរលំទាំងស្រុង​ 
  • ដោយសារភាពងងឹត​ ទើបជីវិតស្គាល់ពន្លឺ​ 
  • ដោយសារភាពងងឹត​ ទើបជីវិតស្គាល់ការចាប់ផ្តើម​ 
  • ដោយសារភាពងងឹត​ ទើបធ្វើឲ្យជីវិតត្រូវតែក្លាហាន

នៅពេលណាដែលជីវិតប្រឈមជាមួយនឹងភាពងងឹត​ កុំគិតប្រញ៉ាប់ស្លន់ស្លោ​ កុំប្រញ៉ាប់ឆោឡោ​ កុំប្រញ៉ាប់បន្ទោស​ ព្រោះក្នុងសភាពងងឹតសូន្យឈឹងទើបយើងអាចដឹង​ ពន្លឺដែលភ្លឺច្បាស់បំផុតតែងតែប្រាកដមកជានិច្ច។ 

ប្រែសម្រួលពីបរទេស


អត្ថបទទាក់ទង

រឿងខ្លី៖ តើសត្វ​អំពិលអំពែក​មាន​ប្រយោជន៍​អ្វី? សំណួររបស់សិស្សម្នាក់សួរទៅកាន់អ្នកប្រាជ្ញវិទ្យាសាស្រ្ត ស៊ែកហ្គេ អ៊ីវ៉ាណូវិច វ៉ាវីឡូវ

Leave a Reply