តើអ្វីជាគោល​ប្រយោជន៍​៧​យ៉ាង​សម្រាប់​ជំនួញ​? (ត)

នៅអត្ថបទមុនចំនួន២ យើងបានលើកឡើងអំពីាចំណុចទី១ សំដី និង​ភាសា ចំណុចទី២ អក្សរ និងលេខ និង ចំណុចទី៣ សេព​មិត្ត​ និង​ស៊ើប​សួរ។ ក្នុងអត្ថបទនេះ យើងនឹងលើកយកចំណុចទី៤ មកជូនលោកអ្នកដូចខាងក្រោម៖

ស្គាល់​យើង​ ស្គាល់​គេ

អ្នក​ក្រ​ចង់​ឲ​មាន​ទ្រព្យ​ឆាប់រហ័សក្នុង​ការ​ជំនួញ សេចក្តី​នេះ​ក្រ​ណាស់ ព្រោះ​យើង​មិន​ទាន់​ដឹង​កិច្ច​កល​អ្វី​សោះ។ ហេតុ​នេះ​ត្រូវ​យើង​ទៅ​រៀន​ធ្វើ​ជា​គូលី​អ្នក​ជំនួញ​ជាមុន​ ធ្វើ​គូលី​មាន​​ប្រយោជន៍​ទៅ​ខាង​មុខ​ គឺ​ធ្វើ​គូ​លី​ក្នុង​ផ្ទះជំនួញ។ បើ​អ្នក​មាន​គំនិត​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់ រៀន​មើ​ល​របៀប​គេ ទើប​នាំមក​នូវ​ប្រយោជន៍​ជា​ជាង​ធ្វើ​គូលី​ផ្សេង​ៗ។ កាល​ណា​អ្នក​សន្សំ​បាន​ប្រាក់​កាស​តិច​តួច​ហើយ តាំង​ធ្វើ​ជា​អ្នក​ជំនួញ​តិច​តួច​ដូច​ជាការ​លក់​គុយ​ទាវ​លក់​ទឹក​កក ឬ​លក់​ទំនិញ​ផ្សេងៗ​ តាម​កម្លាំង​ទ្រព្យ​ធន​របស់​ខ្លួន។ យើង​ត្រូវ​ខំ​អត់​ទ្រាំ​យក​តម្រេះ​របស់​គេ​ឲ​ទាល់​តែ​បាន។ ពាក្យ​ថា​ស្គាល់​យើង​ស្គាល់​គេ​ បើ​យើង​មាន​គំនិត​ណា​ល្អ យើង​ត្រូវ​ដឹង​ច្បាស់​ថា​វា​ល្អ បើ​គំនិត​យើង​វា​អាក្រក់​ យើង​ដឹង​ច្បាស់​ថា​វា​អាក្រក់។ របស់​លក់​ដូរ​ជា​របស់​ឥត​វិញ្ញាណ​ បើ​វាមិន​ល្អ​វា​អាក្រក់​ជាង​គេ កុំ​ឲប្រកាន់​ថា​របស់​យើង​ជា​របស់​ល្អ បើ​យើង​ប្រកាន់​យ៉ាង​នេះ​ហើយ​ មាន​តែ​យើង​មួយ​​ទេ​ដែល​មើល​ឃើញ​ដូច្នេះ តែ​ភ្នែក​របស់​អ្នក​ស្រុក​អ្នក​នគរ​គេ​មើល​មក​គេ​មិន​យល់​តាម​យើង​ឡើយ។ ដូចជា មេ​ហាង​នៅ​ស្រុក​អាមេរិក គេបាន​បង្កើត​ឲមាន​អណ្តូង​ប្រេងកាត ជាន់​មុន​ចិន​នៅ​ប្រើ​ខ្លាញ់​ត្រី គេ​យក​ប្រេង​កាត​ទៅ​លក់​នៅ​ស្រុក​ចិន។ គេ​ធ្វើចង្គៀង ១​លាន ថ្លៃ​ដើម ១​ធ្វើ​អស់​ ០,៣០ រៀល លុះ​យក​ទៅ​លក់​ស្រុក​ចិន​គេ​លក់​តែ ០,១០​រៀល។​ គេ​បង្ហាត់ ឲ​ចិន​ប្រើ​ចង្កៀង​ប្រេង​កាត លុះ​ចេះ​ប្រើ គេ​លក់​ប្រេង​កាត​ដាច់ ធ្វើ​ជា​សេដ្ឋីនៅ​ស្រុក​អាមេរិក។

អ្នក​មាន​ហាង​ជា​ដំបូង​ បើមិន​ប្រសប់​ការជំនួញ​សូមស្តាប់​សេចក្តី​នេះ ដូច​ជា​ហាង​លក់​ដូរត្រូវ​ឲ​មាន​មនុស្ស​ជួយ​ធ្វើ​ការ ក្រ​នឹង​រក​មនុស្ស​ធ្វើការ​ឲ​ចម្រើនណាស់​។ មនុស្ស​មាន​២​ពួក​ ពួក​១ចេះ​ដឹង​តែ​មិន​ស្មោះ​ត្រង់ ពួក​១​ទៀត​ ទៀង​ត្រង់​តែ​ល្ងង់​ប្រើការ​មិន​កើត។ បើ​ចង់​ឲចម្រើនក្នុង​ហាង​នីមួយៗ ត្រូវ​ខំរក​ឲ​បាន​មនុស្ស​ចេះ​ឆ្លាត​ហើយត្រង់​ផង។ ធម្មតា​ការងារ​អ្វីទាំង​អស់ បើ​ចង់កើត​ទៅ​ជា​អ្នក​មាន ត្រូវ​ឲ​មាន​មនុស្ស​គ្រប់​គ្រាន់​ប្រើ​ការ។ ធ្វើ​ម្ចាស់​ហាង​ត្រូវ​ស្គាល់​អធ្យា​ស្រ័យ​សុខ​ទុក្ខ​អ្នក​ធ្វើ​ការនិង​ឲ​ ស្គាល់គំនិត​ចរិត​អ្នក​ធ្វើការ។

អ្នក​ជំនួញ​ត្រូវ​ស្លៀក​ពាក់​យ៉ាង​ណា​ឲច​ម្រើន អ្នក​ស្លៀក​ពាក់​គួរ​មើល​តាម​របរ​របស់​យើង​ធ្វើ​ជំនូញ​នោះ។ អ្នក​ធ្វើ​ការ​ជំនួញតិចតួច​កុំ​ស្លៀកពាក់​ហ៊ឺ​ហា​ហួស​ប្រមាណ ត្រូវ​បោក​សំអាត​និង​រៀប​ចំ​វត្ថុ​របស់​ខ្លួន​ឲ​បាន​ស្អាត។ យើង​ជា​អ្នកក្រ​ទើប​នឹង​ផ្តើមឡើង​រក​ទទួល​ទាន​ត្រូវ​កំណាញ់​ឲ​មែន​ទែន ត្រូវ​ការ​ប្រើ​លុះ​ត្រា​តែ​ចម្រើនសឹម​យើង​ប្រើការ ដែល​កំណាញ់​នោះ​មុន​ដំបូង​យើង​ចាប់​ផ្តើមឡើងជា​ទ្រព្យ​ធន​តិច​តួច ដល់​យើង​មាន​ទ្រព្យ​ហូរ​ចូលជា​អ្នក​មាន​ហើយ យើង​ត្រូវ​ចាយ​វាយ​ជា​ខាង​ក្រោយ។ អ្នក​មាន​ហាង​ធំៗ ត្រូវ​ស្លៀក​ពាក់​ឲ​សម​គួរ​តាម​សម័យ ឲ​មាន​ប្រយោជន៍​ដើម្បី​នឹង​សេព​គប​នឹង​ភ្ញៀវ។

អ្នក​ជំនួញ​ត្រូវ​ជៀស​វាង​ការ​ខ្មាស​អៀន​ខុស​ទំនង គឺ​ខ្មាស​អៀន​នឹ​ង​ស្រី១ ខ្មាស​អៀន​នឹង​អ្នក​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​១ ខ្មាស​អៀ​ន​នឹង​អ្នក​មាន​យស​សក្តិ​១ និង​ខ្មាស​អៀន​នឹង​អ្នក​ជំនួញ​១។ បើ​អ្នក​ក្រ​ហើយ​នៅ​ប្រកាន់​សេចក្តីខ្មាស​អៀន​យ៉ាង​​នេះ​ទុក​ដូច​មនុស្ស​ ស្លាប់​មួយ​ចំហៀង​ខ្លួន មិន​ពេញលេញ​ជាមនុស្ស​ធ្វើ​ជំនួញ​ទេ។ អ្នក​ធ្វើការ​ជំនួញ​ដើម​ទុន​នៅ​តិច​នៅ​ជា​អ្នក​ក្រ ត្រូវ​ស្លៀក​ពាក់​ធុន​ថោក​តាម​របៀប​អ្ន​កជំនួញ​ក្រ កុំ​ឲ​វា​បង់​សាហ៊ុយ​ខាត​ដើម​ទុន។ ស្លៀក​ពាក់​បែប​នេះហើយ​ មាន​សេចក្តីខ្មាស​អៀន គឺ​ប្រាកដ​ជា​អ្នក​ស្មាន​ថា ប្រហែល​ជា​ស្រី​ឃើញ​អញ​ស្លៀក​ពាក់​ដាច់ដាច​ មិន​ស្រឡាញ់​ដោយ​ដឹង​ថា​អញ​ក្រ ​ឃើញអ្នក​មាន​ទ្រព្យសម្បត្តិ និង​អ្នក​មាន​យស​ស័ក្តិ សូម្បី​ញាតិ​សន្តា​ន ក៏​ខ្មាស​អៀន​ដែរ ស្មាន​ក្រែង​តែ​គេ​មើល​ងាយ​អញ​មិន​ដល់​គេ ខ្មាស​នឹង​អ្នក​ជំនួញ គឺ​ស្មាន​ថា​ក្រែង​គេ​សើច​ចំអក​ចំអន់​អញ ស្មាន​អញ​មិន​ចេះ​ធ្វើ​ជំនួញ​ដូច​គេ។ ការ​ខ្មាស​អៀន​របៀប​នេះ​សុទ្ធ​តែ​ខុស​ទំនង។

សូមមេត្តារង់ចាំតាមដានអំពីចំណុច អត់​ធន់​ និង​ព្យាយាម ដែលនឹងចុះផ្សាយជូននៅអត្ថបទបន្ទាប់… 

Leave a Reply